ဒါျဖင္႔ ငသာျမတ္ဆိုတာ ဘယ္သူလဲ။ ဘယ္ကေကာင္လဲ။ သူဘာလဲ။

ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တဲ႔ ငသာျမတ္၊ ကြ်န္ေတာ္႔ကို နလန္ မထူေအာင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ႏွိပ္စက္တတ္တဲ႔ ငသာျမတ္

ဆိုတာကေတာ႔ တျခားလူ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ရဲ႔ 'အေတြး' ပါပဲ။

အထူးသျဖင္႔ 'ေတြး႐ိုးေတြးစဥ္ အေတြး' ေတြပါပဲ။

 '' ငါေတြးတယ္၊ ဒါေၾကာင္႔ ငါျဖစ္တယ္ '' (I Think. Therefore I am) တဲ႔။

 ေတြးေခၚ႐ွင္ 'ေဒးကား' ရဲ႔ ကမၻာေက်ာ္စကားပါ။

လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ဘ၀ကို သူ႔ရဲ႔ ေတြးပံုေတြးနည္းေတြက

 ျပဌာန္းတာပါ။ တစ္စံုတစ္ရာေသာ အေျခအေနထဲမွာ ေနရတဲ႔အခါ အေျခအေနက

ခြင္႔ျပဳသမွ်သာ ေတြးေလ႔ ေတာေလ႔ စဥ္းစားေလ႔ ႐ွိတာႀကီးက အက်င္႔ျဖစ္သြားပါတယ္။

 ဒီအက်င္႔ဟာ ၾကာေလေလ ႀကီးထြားနက္႐ႈိင္းေလေလ

ျဖစ္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ေတြး႐ိုးေတြးစဥ္ ျဖစ္သြားေတာ႔တာပါပဲ။ ေတြး႐ိုးေတြးစဥ္ ေတြးတဲ႔သူဟာ လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္ေတြကိုသာ

လုပ္တတ္ပါေတာ႔တယ္။ လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္လုပ္တဲ႔ ကိစၥရပ္တိုင္းဟာ ေရ႐ွည္အတြက္ စိတ္မခ်ရပါဘူး။ ထက္ျမက္ ထိေရာက္တဲ႔

အက်ိဳးအာနိသင္ကိုလည္း ဘယ္ေတာ႔မွ မရႏိုင္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး ၿပီး႐ိုးၿပီးစဥ္နဲ႔သာ ၿပီးသြားမယ္၊ ဘယ္သူ႔အတြက္ ဘာအက်ိဳးမွ က်န္ရစ္ခဲ႔မွာ

မဟုတ္ပါဘူး။ အခ်ိန္၊ လုပ္အား၊ ေငြအားေတြ အက်ိဳးမဲ႔ ဆံုး႐ႈံးသြားတာကလြဲလို႔ေပါ႔။

အရာရာတုိင္းဟာ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ေျပာင္းလဲေနတယ္။ ကမၻာႀကီးေပၚက အေျပာင္းအလဲေတြဟာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်

ကြ်န္ေတာ္႔အိမ္ေ႐ွ႔က ျဖတ္သြားေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႔ အေတြးေတြကေတာ႔ မေျပာင္းၾကေသးဘူး။

စိတ္အခံေတြက မေျပာင္းၾကေသးဘူး။ ေဖာက္ထြက္စဥ္းစားဖို႔၊ ျဖန္႔က်က္စဥ္းစားဖို႕ သတိမရႏိုင္ေသးဘူး။

အစဥ္အလာႀကီးထဲမွာပဲ ေတြးလို႔ေကာင္းတုန္း၊ လုပ္လို႔ေကာင္းတုန္း၊ အေငြ႔ျဖစ္သြားတဲ႕ ၿပီးဆံုးမႈမ်ိဳးေတြ

 ၿပီးလို႔ေကာင္းတုန္း၊ ေနာက္ဆံုး အားကုန္ၿငိမ္သက္ ဘုန္းဘုန္းလဲသြားတဲ႔ အခါက်ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္က

အံ႔ၾသေသးသတဲ႔။